Op het moment dat ik dit schrijf, luister ik naar Bobo's Laser On The Rocks. De 200e uitzending vol prachtige symfonische klanken, een kadootje in de programmering. Bobo en ik hebben elkaar ontmoet tijdens een symfofestival, raakten vol vuur aan de praat en konden niet meer stoppen, en ik kreeg het voor elkaar dat zijn prachtige programma bij ons werd uitgezonden. Het is dus een memorabele dag en een feestje waard - ware het niet dat het 'for the time being' de laatste uitzending is. Persoonlijke omstandigheden vragen alle inzet om scherven op te ruimen en een nieuw bestaan op te bouwen - en tussendoor gaat het dagelijks leven wreed en onverbiddelijk gewoon door - je moet toch werken, slapen, eten, en zorgen voor de plek waar je dat doen moet. Lieve collega, beste Bobo, ik hoop dat het je snel beter gaat. Zorg even goed voor jezelf, radiomaken komt wel weer, zorg eerst maar dat je zelf weer On The Rocks bent.

Maar er staan hier wel een paar grote lege schoenen die voor niemand groot genoeg zullen zijn om te kunnen vullen, zo zullen vele luisteraars met me eens zijn. We zullen je prachtige programma missen en kijken uit naar de dag dat de vlag weer uit mag, en we je weer achter de microfoon terug zullen vinden. Lieve Bobo, pas goed op jezelf - en TOT LASER!!